Why so serious?

So Yeah Back to Singapore

Sa mga taong naging part ng aking pag babasyon sa Philippines maraming salamat lalong lalo na sa aking ama’t inang na bumili ng ticket ko pauwi sa Pilipinas kaya po ako’y nakapag enjoy ng bongga. Mga inuman, lasing trip, lunch, tambay, kwentuhan at jokes salamat sa inyo man! Hindi mapapantayan ng lungkot ang saya kaya gusto ko lang malaman nyong lahat na ubod ng saya ko at naiiyak pa ako sa tuwa dahil kundi dahil sa inyo malamang hindi naging meaningful ang bakasyon ko sa Pilipinas at ang aking sinadya sa pag punta dun ay ang kasal ng aking mga magulang. Ayaw ko pa talagang umuwi talaga promise but I have to. May responsibilidad ako ditong naiwan. Alam kong mali sa mata  ng marami ang aking ginawa at sa mga nakakaalam pero ngayon andito na ako gagawa na ako ng action para itigil na ang aking kalokohan. Mag papakamatatag na ako talaga. Mag aaral at mag iipon ng pera.

Pano maging posible ang aking paguwi?

  • Huwag umabsent.
  • Mag tipid

Yan lang yun. 

Sa babaeng aking iniwan. Alam ko kung gano komplicado situwation natin ngayon pero aayusin ko yan.